Oton Gliha
Gromače 7, 1966.
ulje na platnu
138 x 138 cm
MG-2547

Tvrdi, mukli kamen Otona Glihe (1914. – 1999.) i njegova dinamična prethodnica – uzbibana slikarska lava linijskih pukotina, slobodno ostvarenih linearnih uzdignuća, ulegnuća i obojenih žarenja – preobražavaju, varijacijama boje, teme i oblika, autohtoni lokalitet – prvotno označene omišaljske, vrbničke, krčke, bakarske gromače – u univerzalni, iz visinske perspektive sugeriran kozmički pejzaž, slikom u kojoj kao da nema gravitacije; dolje i gore je relativizirano, iz slike iskaču sinkopirano ritmizirana istakanja. U najpročišćenijim primjerima (ovdje, Gromače, 7, 1966.) opisni poticaj sublimiran je u posve novu slikarsku postavku. Faktičnost zbilje postaje istinitost slike. Vidimo novu činjeničnost, neomeđenu kombinatoriku kompozicije koja se neopipljivo širi i izvan zadanoga formata, kao i morfologiju stila slikarovih riječi, rečenica i poglavlja; naziremo optičke silnice, pristajemo na zakonitosti plohe i opažamo ritmove, usmjerenja i kontrausmjerenja, izrastanja, usporednosti i kontrakcije konstantno dinamičnoga vizualnog sklopa. Motiv je uvijek prosijan kroz vidno i tvarno sito prikaza.

Tekst: Željko Marciuš, muzejski savjetnik Nacionalnog muzeja moderne umjetnosti © Nacionalni muzej moderne umjetnosti, Zagreb
Foto: Goran Vranić © Nacionalni muzej moderne umjetnosti, Zagreb