Marino Tartaglia
Motiv iz Brista I, 1962.
ulje na platnu
46 x 61 cm
MG-2408
Marino Tartaglia (1894. – 1984.) univerzalni je slikar povijesne i visoke moderne. Njegovo slikarstvo sinteza je uzora i stilova El Greca i Tintoreta, primitivizma, sezanizma, kubizma, ekspresionizma, futurizma, neoklasicizma, kolorizma, lirske i redukcijske apstrakcije. Tartaglijine reference često su nečitljive, a slikarstvo utemeljeno na racionalizaciji slikarskih postupaka. Njima pomiruje zakonitosti plastičnog reda i emotivnoga pristupa slici. (T. Maroević). Tartaglijinski sfumato u korelacijama je sa E. Vidovićem. U Marginalijama razrješuje suprotnosti postulatom: „Slika mora pomiriti sve oprečnosti; biti u svom vremenu vanvremenski arheološki nalaz“. Od 1912. studira u Firenci (Giacometti) i rimskom Instituto Superiore di Belle Arti; prijateljevao je s futuristima okupljenima oko časopisa Lacerba. Kao jedini stranac izlagao je u Rimu 1918. na Izložbi nezavisnih umjetnika s eminentnim predstavnicima talijanske avangarde (C. Carà, G. De Chirico, E. Prampolini, A. Soffici). Nakon Prvog svjetskog rata (1918. – 1921.) boravi u Splitu, Beču, Beogradu i Francuskoj. Od 1947. redoviti je profesor na ALU-u u Zagrebu, a od 1948. redoviti član JAZU-a. Motiv iz Brista I, 1962., (Makarsko primorje), slika je toliko reducirana motiva, svedena na temeljne elemente kompozicije. Stoga vidimo sintetizirani, posve sažeti motiv Brista.
Dobitnik je Nagrade Vladimir Nazor za životno djelo (1964.), a retrospektive su mu priređene 1975. u Umjetničkom paviljonu u Zagrebu i u Galeriji Klovićevi dvori 2003. – 2004.
Tekst: Željko Marciuš, muzejski savjetnik Nacionalnog muzeja moderne umjetnosti
Foto: © iz arhive Nacionalnog muzeja moderne umjetnosti, Zagreb